دیروز حکیمی است ادب آموز

                               امروز دوستی است در حال وداع

                                                        وفردا آرزویی بیش نیست

دو چشمانت رهی روشن به سوی شهر زیبائی

ای نگاهت باده ئی در جام مینائی

آه ، بشتاب ای لبت همرنگ خون لاله خوشرنگ صحرائی

ره ، بسی دور است

لیک در پایان این ره ... قصر پر نور است .

همه پرنده ها دعوت بودند

جشن آواز

اما گنجشک هنوز 

چشم به راه پست چی

روی سیم برق نشسته است

دو چشمانت رهی روشن به سوی شهر زیبائ

 

 

 

عشق یعنی شعله بر خرمن زدن

                                 عشق یعنی رسم ودل بر هم زدن

عشق یعنی یک تیمم یک نماز

                                      عشق ینی عالمی راز و نیاز

  عشق یعنیبا پرستو پر زدن

                                       عشق یعنی آب بر آذر زدن