تبليغاتX
عشق دو طرفه چقدر زیباست
عشق يعني سالهاي عمرسخت                                                                                 

   عشق يعني زهر شيرين بخت تلخ                                                                   

 عشق يعني خواستن له له زدن                                                

    عشق يعني سوختن پر پر زدن                                 

 عشق يعني جام لبريز از شراب         

                عشق يعني تشنگي يعني سراب

                              عشق يعني لايق مريم شدن

                                                    عشق يعني با خدا همدم شدن

                                                                              عشق يعني لحظه هاي بي قرار

 عشق يعني صبر يعني انتظار                                                                                  

عشق يعني از سپيده تا سحر                                                           

 عشق يعني پا نهادن در خطر                                          

  عشق يعني لحظه ي ديدار يار                     

              عشق يعني دست در دست نگار           

                 عشق يعني ارزو يعني اميد

                                          عشق يعني روشني يعني سپيد

                                                                  عشق يعني غوطه خوردن بين موج

                                                                                  عشق يعني رد شدن از مرز

 

...........................................................................................................................

 

امشب از آسمان ديده ی تو

روی شعرم ستاره می بارد

در زمستان در شب کاغذ ها

پنجه هايم جرقه می کارد

 

شعر ديوانه ی تب آلودم

شرمگين از شيار خواهش ها

پيکرش را دوباره می سوزد

عطش جاودان آتش ها

 

آری آغاز دوست داشتن است

گرچه پايان راه نا پيداست

من به پايان دگر نينديشم

که همين دوست داشتن زيباست

 

از سياهی چرا هراسيدن

شب پر از قطره های الماس است

آنچه از شب بجای می ماند

عطر خواب آور گل ياس است

 

دانی از زندگی چه می خواهم

من تو باشم . . . تــو . . . پای تا سر تو

زندگی که هزار باره بود

بار ديگر تــو . . . بار ديگر تو

 

بس که لبريزم از تو ميخواهم

بروم در ميان صحراها

سر بسايم به سنگ کوهستان

تن بکوبم به موج درياها

 

آری آغاز دوست داشتن است

گرچه پايان راه نا پيداست

من به پايان دگر نينديشم

که همين دوست داشتن زيباست

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم آذر 1384ساعت 19:43  توسط علیرضا  | 

 


 

دوستت دارم عزیزم

 


 

دوستت دارم جگر گوشم 

 

 

دوستت دارم برای اینکه...... 

 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم آذر 1384ساعت 12:17  توسط علیرضا  | 

زندگی سه روز بیش نیست:     

        دیروز حکیمی است ادب آموز

                               امروز دوستی است در حال وداع

                                                        وفردا آرزویی بیش نیست

دو چشمانت رهی روشن به سوی شهر زیبائی

ای نگاهت باده ئی در جام مینائی

آه ، بشتاب ای لبت همرنگ خون لاله خوشرنگ صحرائی

ره ، بسی دور است

لیک در پایان این ره ... قصر پر نور است .

همه پرنده ها دعوت بودند

جشن آواز

اما گنجشک هنوز 

چشم به راه پست چی

روی سیم برق نشسته است

دو چشمانت رهی روشن به سوی شهر زیبائ

کدوم گلی ارزش تو رو داره عروسکم؟

 

 

 

خوشتم گه ره ک

عشق یعنی شعله بر خرمن زدن

                                 عشق یعنی رسم ودل بر هم زدن

عشق یعنی یک تیمم یک نماز

                                      عشق ینی عالمی راز و نیاز

  عشق یعنیبا پرستو پر زدن

                                       عشق یعنی آب بر آذر زدن

عاشقتم

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه دهم آذر 1384ساعت 17:14  توسط علیرضا  | 

 

تو گفتي منو دوست داری

تو گفتي عاشق چشمام شدی

تو گفتی احساسمو دوست داری

تو گفتی قلبت مال منه

تو گفتی بوسه هامو دوست داری

تو گفتی قصه هامو دوست داری

تو گفتی دوست داری نوازشت کنم

تو گفتی میخوای تو بغلم بگیرمت

تو گفتی همدرد تو منم

تو گفتی همراز تو منم

تو گفتی شب و روز من توای

تو گفتی تنها یار من توای

تو گفتی...

تو همه اینها رو گفتی ولی من فقط می گم اگه تو نباشی من می میرم.

حالا دیدی من از تو عاشق ترم

 

به من نگاه كن واسه يه لحظه

نگات به صد تا آسمون مي ارزه

 من از خدام بكشم ناز تو

 تا بشنوم يه لحظه آواز تو

من از خدام پيش تو بمونم

 جواب حرفات و خودم بخونم

 من از خدام بمونم ديوونت

 سر بذارم رو شهر امن شونت

من از خدام بموني كنارم

 من كه به جز تو كسي ندارم

 من از خدام كه نباشه دوري

 فقط دلم مي خواد بگي چه جوري

من از خدام كه يه روز دعامون

 بره تو آسمون پيش خدامون

 به عشق اينكه بعد اون همه درد

 خدا يه بار نگاهيم به ما كرد

 

 

نشسته بود تنها بود حوصله اش سر رفت

نمی دانست چه بکند باید برای خود سرگرمی ایجاد میکرد

و انگاه ما محکوم شدیم به زندگییییییییییییییییییییییی

 

 

اگر عاشق شدن یک گناه است

 

دل عاشق شکستن صد گناه است

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم آذر 1384ساعت 20:41  توسط علیرضا  | 

 

 

 

من / عشق

پاك                  يعني

سرزمين                      لحظه

يعني                                 بيداد

عشق                                     من

باختن                                                            عشق

جان                                                                          يعني

زندگي                                                                               ليلي و

قمار                                                                                  مجنون

در                                  عشق يعني ...           شدن

ساختن                                                                                   عشق

دل                                                                                       يعني

كلبه                                                                           وامق و

يعني                                                                      عذرا

عشق                                                              شدن

من                                     عشق

فرداي                                يعني

كودك                          مسجد

يعني               الاقصي

عشق /  من

 

عشق                                       آميختن                                           افروختن

يعني                              به هم        عشق                             سوختن

چشمهاي                      يكجا                    يعني                        كردن

پر ز                 و غم                            دردهاي             گريه

خون/ درد                                                    بيشمار

 

عشق                                     من

يعني                             الاسرار

كلبه                    مخزن

اسرار     يعن

 

 

 

 

عشق یعنی باورکردن تو

عشق یعنی صبر فقط برای تو

عشق یعنــی جستجو برای نگاه تو

عشق یـــــــــــــــــعنی همدلی با بیدلان

عشق یعنی اعتنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا

عشق یعنی اطمیــــــــــــــــــــــــــــــنان از خودت

عشق یعنی  مسئولـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــیت

عشق یعنـی آرزوی دلنشین

عشق یعنی جنون این زمین

عشق یعنی حقیقت پنـــــهان

عشق یعنی شادی بعد ازغم

عشق یعنی مجازات شدن به دست یــــــــــــــــار

عشق یعنی عــــلاقه  شـــــدید قـــــلبـــــــــــــــی.

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه چهارم آذر 1384ساعت 20:17  توسط علیرضا  | 

 

 

1-دوستت دارم نه به خاطر شخصيت تو بكه به خاطر شخصيتي كه من درهنگام با تو بودن پيدا مي كنم .

2-هيچ كس لياقت اشكهاي تو را ندارد و كسي كه چنين ارزشي دارد باعث اشك ريختن تو نمي شود .

 

 

 

 

 

 

 


3-اگر كسي تو را آنطور كه مي خواهي دوست ندارد به اين معني نيست كه تو را با تمام وجودش دوست ندارد .

-4دوست واقعي كسي است كه دستهاي تو را بگيرد ولي قلب تو را لمس كند .

5-بدترين شكل دلتنگي براي كسي آن است كه در كنار او باشي و بداني كه هرگز به او نخواهي رسيد .

6-هزگز لبخند را ترك نكن حتي وقتي ناراحت هستي چون هر كس امكان دارد عاشق لبخند تو شود .

 

7-ممكن است در تمام دنيا فقط يك نفر باشي ولي براي بعضي افراد تمام دنيا هستي .

8-هزگز وقتت را با كسي كه حاضر نيست وقتش را با تو بگذراند 0نگذران .

9-شايد خدا خواسته است كه ابتدا بسياري افراد نا مناسب را بشناسي و سپس شخص مناسب را به اين ترنيب وقتي او را يافتي بهتر مي تواني شكر گذار باشي .

10-به چيزي كه گذشت غم مخور به آنچه پس از آن مي آيد لبخند بزن .

11-هميشه افرادي هستند كه نو را مي آزارند .با اين حال همواره به ديگران اعتماد كن و فقط مواظب باش كه به كسي كه تو را آزرده دوباره اعتماد نكن .

12-خود را به فرد بهتري تبديل كن و مطمئن باش كه خود را مي شناسي قبل از آنكه ديگري را بشناسي و انتظار داشته باش او تو را بشناسد .

13-زياده از حد خود را تحت فشار نگذار بهترين چيزها در زماني اتفاق مي افتد كه انتظارش را نداري .

+ نوشته شده در  جمعه چهارم آذر 1384ساعت 16:4  توسط علیرضا  | 

عشق يعنی ... دفتر تلفن محرمانه نداشته باشی.

عشق يعنی ... مجبور نباشي تنهايي غذا بخوری.

عشق يعنی ... رازي بين من و تو.

عشق يعنی ... آرزوهاتون رو به همديگه بگين.

عشق يعنی ... يه كيك خونگي براي تولدش.

عشق يعنی ... به هزار زبون بهش بگي دوستت دارم.

عشق يعنی ... كسي كه دلتو مي بره.

عشق يعنی ... بعضي وقتا اشك زياد ريختن.

عشق يعنی ... همين كنار هم بودن.

عشق يعنی ... همون نيرويي كه توي فضا مي چرخه.

عشق يعنی ... احساس فوق العاده اي كه همه جا دور و برت هست.

عشق يعنی ... آدم احساس كنه زمين زير پاش نيس.

عشق يعنی ... ضربه فني شدن.

عشق يعنی ... كاري كني كه جز عشق تو هيچي نبينه.

عشق يعنی ... اين فكر كه چقدر خوبه اون تو رو بخواد.

عشق يعنی ... قشنگ ترين لباستو براش بپوشي.

عشق يعنی ... ترانه اي كه تو رو به ياد اون ميندازه.

عشق يعنی ... بذاري از خودش تعريف كنه.

عشق يعنی ... منتظر تلفنش باشي.

عشق

 

 

 

 

 

يعنی ... بدوني واسه تولدش چه هديه اي دوست داره.

عشق يعنی ... ديدن خوشحاليش.

عشق يعنی ... با نگاهت اونو به خودت جذب كني.

عشق يعنی ... غرورشو جريحه دار نكني.

عشق يعنی ... سليقه شو مسخره نكني.

عشق يعنی ... فكر نكني مجبوره تا ابد با تو بمونه.

عشق يعنی ... وقتي فقط ديدنش كافيه تا تو رو از خود بي خود كنه.

عشق يعنی ... لباسي رو كه برات خريده بپوشي.

عشق يعنی ... زير نور مهتاب براش شعر بخوني.

عشق يعنی ... وقتي خوابه تماشاش كني.

عشق يعنی ... بدون اون انگار تو بيابون سر گردوني.

عشق يعنی ... دلشو نشكني.

عشق يعنی ... وقتي اونو مي بيني داغ كني.

عشق يعنی ... واسه ش آواز عاشقانه بخوني.

عشق يعنی ... مرتب ببريش بيرون.

عشق يعنی ... بهش بگي بدون آرايش هم قشنگه.

عشق يعنی ... نقطه ضعفاشو بشناسي.

عشق يعنی ... ستارهء محبوبش باشي

عشق يعني تا ابد آبي شدن

عشق يعني لحظه اي باراني و

لحظه اي شفاف و مهتابي شدن

عشق يعني لذت يك آرزو

عشق يعني يك بلاي ماندگار

عشق يعني هديه اي از آسمان

عشق يعني يك صفاي سازگار

عشق

 

 

 

 

 

 

 

 

 يعني با وجود زندگي دور از آداب مردم زيستن

عشق يعني لحظه اي خنديدن و

سال ها اشك ندامت ريختن

عشق يعني زنگ تكرار نگاه

عشق يعني لحظه اي زيبا شدن

عشق يعني قطره بودن سوختن

عشق يعني راهي دريا شدن

هر چه هست اين عشق صد ها قلب صاف

با حضورش ‌آبي و بي كينه است

عشق يعني سبز بودن تا ابد

عشق رنگ نقره آينه است

تو گل گلدان قلب من شدي

عشق شد يك برگ از گلدان تو

در بهار آرزوها مي دهد

ميوه هاي عاطفه چشمان تو

چشمهايم باز باراني شدند

قلبم اما گشت درياي ز عشق

دل گذشت از كوچه هاي خاطره

روح شد مضمون و معنايي ز عشق

بايد از آرامش دل ها گذشت

شادمان چون لحظه ديدار شد

بهترين تسكين دل اين جمله است

بايد از پيوند تو سرشار شد

+ نوشته شده در  جمعه چهارم آذر 1384ساعت 15:45  توسط علیرضا  | 

با تو حکایتی دگر این دل ما بسر کند

شب سیاه قصه را هوای تو سحر کند

باور ما نمی شود...در سر ما نمی رود

 

از

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

باور ما نمی شود...در سر ما نمی رود

 

 

گذر سینه ما یار دگر گذر کند

شکوه بسی شنیده ام از دل درد کشیده ام

کور شوم جزتو اگر زمزمه ایی دگر کنم

مقصد ومقصودم تویی

عشقم و معبودم تویی ...


توبه نمی کند اثرمگر مرگ کند اثر .....

پرنده های قفسی

ای که بی تو این کویر خواب بارون میبینه

وقتی نیستی غم دنیا توی قلبم میشینه

ای که بی تو واسه من همه دنیا قفسه...

 

 

عادت دارند به بی کسی

عمرشون رو بی همنفس کز میکنند کج قفس

نمی دونند سفر چیه...عاشق در به در کیه...

هر کی بریزه شادونه فکر میکنند خداشونه

یه عمره بی حبیبند ...

چه می دونند به چی میگند ستاره

چه میدونند دنیا کیا بهاره

چه می دونند عاشق میشه چه آسون پرنده زیر بارون...

اون روزا ما دلی داشتیم

واسه بردن جونی داشتیم

واسه مردن کسی بودیم

کاری داشتیم... پاییز و بهاری داشتیم

تو سرا ما سری داشتیم

عشقیو دلبری داشتیم...

مثه یه نور کوچولو اومدی ستاره شدیو

مثه یه قطره بارون اومدی وستاره

 شدی و ستاره بی تو شبام تیره و تاره...حتی ستاره برق نگاهتو نداره...

هر چی بدیه عمری بد آوردیو از چشم دنیا دیدی

هی کشیدی تقصیر این دل تو و تقصیر سادگیته

اما این شب تار عاقبتش سفیده...

 

 

 

 

 

 

برای بی وفایی هزار بهونه داری

هزارویک شکایت از این زمونه داری

چشم انتظارم نزار...تاریک و تارم نزار...

بیشترین غصه رو تو کوله بارم نزار...

بزار آدما بدوند

میشه بیهوده نپوسید

میشه خورشید شد و تابید

میشه آسمونو بوسید...

 

حالا غم ما قد یه دریاست

جایی که باید دل به دریا زد همین جاست

نه کار ایناست... نه کار اوناست...

قصه من و غم تو... قصه گل وتگرگه

ترس بی تو زنده بودن ترس لحظه های مرگه

ای برای با تو بودن باید از بودن گذشتن ...

کاش میشد چشام ببینند طرح اندام تو داره

زنده میشه جون میگره پا توی اتاق میزاره...

 

چه دردیست در میان جمع بودن

ولی در گوشه ایی تنها نشستن

برای دیگران چون کوه بودن

ولی در چشم خود آرام شکستن...

اینه که فاصله ها رو نمیشه با گریه پر کرد

یکیمون بهار سر خوش یکیمون پاییز پر درد

من میگم فاصله مرگه بین دستای تو تا من

تو میگی زندگی اینه حاصل عشق تو با من...

قد هزار تا پنجره تنهایی آواز می خونم

دارم با کی حرف می زنم نمی دونم نمی دونم

این روزا دنیا واسه من از خونمون کوچیکتره

کاش می تونستم بخونم قد هزارتا پنجره...

 

 

 

 

 

 

 

هوای خانه چه دلگیر می شود گاهی

از این زمانه دلم سیر می شود گاهی

عقاب تیز پر دشت های استغنا

اسیر پنجه تقدیر می شود گاهی ...

مبر ز موی سپیدم گمان به عمر دراز

جوان ز حادثه ایی پیر می شود گاهی

بگو اگر چه به جایی نمی رسد فریاد

کلام حق دم شمشیر می شود گاهی...

 

منم تنها ترین جزیره روی زمین

تو می دونی درد منو غربت نشین

جزیره ایی پابسته ام ...شده بن بست دنیای من

ای رهگذر از بی کسی شده مسموم هوای من

تو ندیدی چه غریب جزیره

یه خاکه توی آب اسیره

همیشه تو هراس مرگه

که روزی زیر آب نمیره...

من مثه شبای بی ستاره سرد وخالی ام

خوب می ترسم جای عشق غصه رو یار تو بکنم

تو مثه قصه پر از خاطره هستی

نمیخوام منه بی نشون نشونه دارت بکنم ..

 

هرگز نخواستم که تو رو با کسی قسمت بکنم

یا از تو حتی با خودم یه لحظه صحبت بکنم

هرگز نخواستم که به داشتن تو عادت بکن

بگم فقط مال منی به تو جسارت بکنم

اینقدر ظریفی که با یک نگاه هرضه میشکنی

اما تو خلوت خودم تنها فقط مال منی... .

.

مگذار که یاد مارا طمع تلخ این حقیقت ببرد

این حقیقت است که از دل برود هر آنکه از دیده رود

بیا برگرد تا خونه ار عادتت سیر نشده

تا نگام با یک نگاه تازه درگیر نشده...

 

 

 

 

 

 

 

صدای

 خش خش برگای خزونی توی گوشم ناله می کرد

آسمون بغضشو توی پرده ابرای سیاهش پاره می کرد

رعد و برق نگاه شهر و با صداش خوابزده میکرد

زمین از این همه سنگینی بار بر روی شونه ش گله می کرد

همچنان پای پیاده فارق از صدای خشم آسمونی

بی خیال از ناله ها و گله های برگای زرد خزونی

جاده های بی کسی رو گم می کردم آروم آروم

تن غربت رو میشستم زیر قطره های بارون ...

این همه درد سر فایده نداره

دیگه تو و دلم جایی نداری

دیوونه دیوونه که دلش هر جا میره

میمونه میمونه تا که از راه در میره...

الهی دلخوشی باشه پناهت

گلای رازقی تن پوش راهت

الهی خوش خبر باشه قناری

بخونه تا خروس خون چشم براهت

صفای دیدنت ای قصه نور

منو با خود ببر تا آخر دور

گلای پیرهنت یاس واقاقی

بمونم منتظر تا قصه باقی است ...

تو که بارون رو ندیدی

گل ابرا رو نچیدی

گله از خیسیه جاده های غربت می کنی

تو که خوابی تو که بیدار تو که مستی تو که هشیار

لحظه های شب و با ستاره قسمت می کنی ...

لحظه های تلخ غربت هفته های بی مروت

تو نبودی که ببینی شب تار انتظار رو...

زندگی یعنی چکیدن...همچو شمع از گرمی عشق

زندگی یعنی لطافت...گم شدن در نرمی عشق

زندگی یعنی دویدن...بی امان در وادی عشق ...

تا که یک روز تو رسیدی

توی قلبم پا گذاشتی

غصه های عاشقی رو تو وجودم جا گذاشتی

زیر رگبار نگاهت دلم انگار زیرو شد

برای ذاشتن عشقت همه جونم آرزو شد...

هیشکی مثه ایرونی نمیشه

ایرونی ساقه و برگ و ریشه

ساقه از ریشه جدا نمیشه

روزگارمون پاییز میشه

اما هیچوقت زمستون نمیشه

هیشکی مثه ایرونی نمیشه ...

فریاد زدیم که چرخ گردون

لیلا تو نداده ای به مجنون

فریاد برآمد آنکه خاموش

کم داد اگر نگیرد افزون ...

مسجد سر راه از آن گذشتیم

بر روی درش چنین نوشتیم

در میکده هم خدای بینی با مرد خدا اگر نشینی

 

 

 

 

 

 

آن لحظه که از نیاز انسان دارد نه کم از هوای حیوان

یه دانه گندم طلایی از تشت طلا گران بهاء تر

در حادثه های ناگهانی سالم ز مریض مبتلا تر

آسوده نباش که بی نیازی

یه آن دگر پر از نیازی...

 

مسافر شهر غمی

غریبی مثه خودمی

تو صورتت پر از غمه

غصه داری یه عالمه

دوست داری درد دل کنی

دلت گرفته از همه

غریبه توی غربت نگی چی شد محبت

بگی میگن دیونه ست حرفاش چه بچه گونست ...

تو هم مثه همه ما ها سر دوراهی موندیو دل رو به دریاها زدی

گفتی غریبی بهتره واسه همه در به درا این دیگه راه آخ

خسته شدم بس که دلم دنبال یک بهونه گشت

بس که ترانه خوندم و برگ زمونه بر نگشت

بازم کلاغ قصه ها رفت و به خونه ش نرسید

یکه سوار عاشق و هیچکی تو آینه ها ندید...

 

همه تنهایی ها با من رفیقند

منو در حسرت عشقت نزاری

برای روز میلاد تن خود

منو دور از دل و دیدهت نزاری...

اشک های یخی ام رو پاک کن

درای قلبتو وا کن

صدای قلبمو بشنو

من چه کردم با دل تو

کاشکی تو لحظه آخر

عشقو تو نگام میخوندی

قلب تو صدام نشنید

رفتی با غریبه موندی ...

 

عسل بانو هنوزم پیش مایی

اگر چه دست تو تو دست من نیست

هنوزم با توام تا آخرین شعر

نگو وقتی واسه عاشق شدن نیست

حالا هر جا که هستی باورم کن

بدون با یاد تو تنها ترینم... ...........................................

+ نوشته شده در  پنجشنبه سوم آذر 1384ساعت 18:32  توسط علیرضا  | 

 

 

شب...
شب که میشه تو کوچه غم اشک من میشه ستاره
من... چشمامو به ابرا میدم
آسمون بارون میباره
می خونم آخ که دیگه فرنگیس عشق تو داغونم کرد
به کی بگم که چشمات تو غصه زندونم کرد
دلم شده دیوونه ...خدا خودش می دونه...


+ نوشته شده در  پنجشنبه سوم آذر 1384ساعت 18:4  توسط علیرضا  | 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
عشق تو تو قلبم مثه آتیشه
میکوبه تو سینم آروم نمیشه

میدونی عزیزم قلب من
میزنه واسه تو تا همیشه


چشم تو باز منو دیوونه کرد
برق چشات تو دلم خونه کرد

دیوونه کرد منو دستای تو
وقتی اومد موهاتو شونه کرد

برق چشات برق چشات
منو مجنون میکنه

نازنینم ناز نگات منو افسون میکنه

عشق تو تو قلبم مثه آتیشه
میکوبه تو سینم آروم نمیشه

میدونی عزیزم قلب من
میزنه واسه تو تا همیشه

چشم تو باز منو دیوونه کرد
برق چشات تو دلم خونه کرد

دیوونه کرد منو دستای تو
وقتی اومد موهاتو شونه کرد
برق چشات برق چشات
منو مجنون میکنه

نازنینم ناز نگات منو افسون میکنه
 
 
 
 
 
 
 
 
+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم آذر 1384ساعت 18:20  توسط علیرضا  | 

میون آتیش بازی چشمای تو قدم زدم
شاید که باورت معنی عشقو بلدم


نگاه تب دارمو تو چشمای تو جا میذارم
به خاطر دیدن تو یجره رو وا میذارم


یه معنی تازه میدی به شعر دل سپردگی
با تو چه سبز و روشنم بی تو محاله زندگی


یه معنی تازه میدی به شعر دل سپردگی
با تو چه سبز و روشنم بی تو محاله زندگی

با تو چه سبز و روشنم بی تو محاله زندگی

میون آتیش بازی چشمای تو قدم زدم
شاید که باورت بشه معنی عشقو بلدم


نگاه تب دارمو تو چشمای تو جا میذارم
به خاطر دیدن تو پنجره رو وا میذارم

یه معنی تازه میدی به شعر دل سپردگی
با تو چه سبز و روشنم بی تو محاله زندگی


یه معنی تازه میدی به شعر دل سپردگی
با تو چه سبز و روشنم بی تو محاله زندگی


با تو چه سبز و روشنم بی تو محاله زندگی

میون آتیش بازی چشمای تو قدم زدم
شاید که باورت بشه معنی عشقو بلدم

نگاه تب دارمو تو چشمای تو جا میذارم

به خاطر دیدن تو پنجره رو وا میذارم


 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم آذر 1384ساعت 18:6  توسط علیرضا  |